munakorn มูนคร

พระพิฆเนศ ปางวีระคณปติ (Veera Ganapati) รูปแบบปางนักรบ (16 กร) โทนสีแดง ประดิษฐานอยู่บริเวณด้านหน้าอาคาร เพื่อให้ผู้ผ่านไปมารวมถึงผู้ที่มาติดต่อสามารถสักการะบูชาเพื่อความเป็นสิริมงคล เสริมความสำเร็จ อำนาจบารมี และขจัดอุปสรรคต่างๆ สักการะ พระพิฆเนศ ปางวีระคณปติ (ปางนักรบ 16 กร) ที่ถือโฉนดที่ดิน หน้าอาคาร The Rice สะพานควาย โดยเน้นขอพรในเรื่องหลักๆ ดังนี้ครับ อสังหาริมทรัพย์และที่ดิน: เนื่องด้วยเป็นปางพิเศษที่พระหัตถ์ถือ โฉนดที่ดิน ผู้คนจึงนิยมมาขอพรเรื่องการซื้อ-ขายที่ดิน บ้าน คอนโด การปล่อยเช่าอสังหาริมทรัพย์ ตลอดจนการขออนุมัติสินเชื่อบ้านและการลงทุนในอสังหาริมทรัพย์ ความสำเร็จในการแข่งขันและชนะอุปสรรค: "วีระคณปติ" เป็นปางแห่งนักรบและชัยชนะ ผู้ที่ต้องแข่งขันประมูลงาน ลงแข่งขันทางธุรกิจ หรือเจอกับปัญหาอุปสรรคใหญ่ๆ มักมาขอพลัง อำนาจบารมี และความเด็ดขาดในการข้ามผ่านอุปสรรค การงานและธุรกิจการค้า: ขอพรให้ธุรกิจการงานเติบโต มั่งคั่ง มีบริวารและลูกค้าเกื้อหนุน ช่วยให้การเจรจาต่อรองทางธุรกิจสำเร็จลุล่วงด้วยดี บทสักการะพระพิฆเนศวร วีระคณปติ นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธั...

ประวัติและที่มาของตุ๊กตาดารุมะมีจุดเริ่มต้นที่ผสมผสานระหว่าง ตำนานทางศาสนา และ ภูมิปัญญาชาวบ้านในยุคเอโดะ 1. จุดเริ่มต้นจาก "พระโพธิธรรม" (ศตวรรษที่ 5-6) ต้นแบบของตุ๊กตาดารุมะคือ พระโพธิธรรม (Bodhidharma) หรือ ที่หลายคนรู้จักในชื่อ "ปรมาจารย์ตั๊กม้อ" หรือ ที่คนญี่ปุ่นเรียกว่า "โบได ดารุมะ" (Bodai Daruma) ท่านเป็นพระภิกษุชาวอินเดียที่เดินทางไปเผยแผ่พระพุทธศาสนาในประเทศจีน และกลายเป็นผู้ก่อตั้ง นิกายเซน (Zen Buddhism) ตามตำนานเล่าว่า ท่านมีความมุ่งมั่นในการเข้าถึงสัจธรรมสูงมาก จนได้ไปนั่งสมาธิเพ่งผนังถ้ำที่วัดเส้าหลินติดต่อกันเป็นเวลาถึง 9 ปี โดยไม่ขยับเขยื้อนและไม่ละสายตาไปไหนเลย ความเพียรพยายามอันสุดโต่งนี้ทำให้แขนและขาของท่านลีบและหลุดหายไปในที่สุด (ซึ่งเป็นที่มาของรูปทรงตุ๊กตาที่ไม่มีแขนขานั่นเอง) นอกจากนี้ยังมีตำนานพื้นบ้านเล่าว่า มีอยู่ครั้งหนึ่งที่ท่านเผลอสัปหงกหลับไประหว่างนั่งสมาธิ พอตื่นขึ้นมาท่านโกรธตัวเองมาก จึงเฉือนเปลือกตาทั้งสองข้างทิ้งเพื่อไม่ให้สามารถหลับตาลงได้อีก เป็นเหตุผลว่าทำไมตุ๊กตาดารุมะถึงต้องทำ ตาโตและเบิกกว้าง ตลอดเวลา 2. วิวัฒน...

คาถาบูชาหลวงปู่คงนั่งพญาต่อ (ตั้งนะโม ๓ จบ) โย หิ เสฏโฐ มหาเถโร คง ตีธา ภิวัสสุโต ตัง อุตตะมาภิลาภัคคัง สิทธิกัมมัง นะมามิหัง อะยัง กัมมะวะโร มัยหัง วัฒฒะนัง โหตุ โหตุ สัพพะทา.